تبليغاتX
از تو - از من

از تو - از من

 خیلی دلم گرفته ار خیلی ها

                                                       ----------------

                 تکیه بر دوست مکن محرم اسرار کسی نیست
 

                                                                ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست

                                                       ----------------

این وبلاگ برای همیشه تعطیل شد.

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:43  توسط از تو - از من  | 

گفته باشم..

گفته باشم این دل گل گرفته

بیشترازاون که فکرکنی خرفته

 

خاطره هاش خاطره ی سقوطه

این دل ِ دل نیس که کویر لوته

 

دنبال یار میگردی یار نداره

تقویم اون فصل بهار نداره

 

تابه خودت میای می بینی رفته

طفلکی دل شیشش گروِ هفته

 

این دل پوسیده ی بی ستاره

حوصله ی هیچ کسی رو نداره

 

البته حق هم   داره  کوه  درده

یه عمره هی دورخودش میگرده

 

دربه دری از سرو روش می باره

ساکت و سرد و بی رفیق و زاره

 

ای دل من بستری مریضم

کی اینجوریت کرده بگوعزیزم

 

این من ِ کهنه رو بذار سرِجاش

واسه یه بارم که شده خودت باش

 

غریبگی نکن منم غریبم

منم مث تو خسته ی فریبم

 

مثل من و تو اینروزا زیاده

پرپر و پا برهنه و پیاده

 

چیکار کنیم میسازن و میسوزیم

چه میشه کرد میبرن ومیدوزیم...

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:42  توسط از تو - از من  | 

خواستنی...

دعوتم کن به یه بوسه

به یه حس طرد وحشی

بگو که برات مهمم

بگو که منو می بخشی

 

من ازعشق تو گرفتم

لهجه ی ترانه هامو

به تو مدیونم عزیزم

طعم عاشقانه هامو

 

خوب خوابهای هرشب

دعوتم کن به همیشه

با من از خودم خودی تر

سوژه ی ناب ِ کلیشه

 

خواستنت عین تنفس

بودنت خودِ نیازه

شب بارونی ِ با تو

یه شب خاطره سازه

 

دعوتم کن به یه لبخند

عشقتُ بپاش توجونم

به خداقسم که بی تو

نمی تونم نمی تونم...

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:42  توسط از تو - از من  | 

تکلیف عشق

لیلا زخمی    مجنون پرپر 

تیر و ترکش خون و خنجر

قاب عکست    روی تخته 

بی تو بودن   سخته سخته

لحظه های بی تو بودن غربت و یادم میاره

لحـظه هـای بی تـو بـودن تـلـخ و غـمـبـاره

حـالا دستـام    ازتـو دورن

چشمام بی تو   کـورکـورن

کاشکی میشد    برگردی باز

 جا موندم از    فصل پرواز

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:41  توسط از تو - از من  | 

میخوام ازم برنجی...

گیرم بازم بـیای و قصـه بازم شـروع شـه

گیرم که دست نحست یه بار دیگه رو شه

                                 کجابودی شبایی که از غمت میسوختم

                                دلـی واسـم نـمونده مـن دلـمو فروخـتم

تو چنگ مرگ اسیری داری آتیش می گیری

روت و برم با این حـال بـازم از رو نـمیـری

                                 دیگـه نـیا کنـارم حـوصـله تـو نـدارم

                                 بدیهایی که کردی نذار به روت بیارم

تو باختی زندگیت و چیش و می خوای بسازی

جـوونـیتم که لـه شـد دیگه به چـیت می نـازی

                               میری برو چه بهتر یه فتنه از زمین کم

                              میگی چیکار کنم ها خب میری به جهنم

یه ویرونه رو چشمام شهرفرنگ میدیدن

نه تو قشنگ نبودی چشام قشنگ میدیدن

                                 سوزوندمت حسابی فکرنکنی که گنجی

                                میخوام به دل بگیری میخوام ازم برنجی

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:41  توسط از تو - از من  | 

زهر قهر

گوشی رو بردار که دلم گرفته

میخوام باهات حرف بزنم میفهمی

می خوام بهت بگم خدا نگهدار

نداشتم و نمی خوام از تو سهمی

 الو ببین رفیق خوب قصه

دیگه باید منو فراموش کنی

اگه دلت میخواد منو بشنوی

بهتره این ترانه رو گوش کنی

 گوشی رو بردار نمیخوام فکر کنی

دارم به  سادگی ازت میگذرم

مرهم زخم همه بودم ولی

حالا خودم از همه زخمی  ترم

 الو عزیز خاطرات رفته

رفتن تو تیشه زده به ریشه ام

فقط میخواستم بشنوم صدات و

بیشتر از این  مزاحمت  نمیشم

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:40  توسط از تو - از من  | 

فاتحه خونی ....

حالاکه دستای سردم رو شونه ی سکوته    
حالاکه چشمای خیسم تاهمیشه روبروته

حالاکه یخ زده حسم توی دوزخ ترانه
حالاکه دیگه غریبه ام بانگاه عاشقانه

حالایادت افتاده سربزنی به خاطراتم
حالایادت افتاده دل بدی وبگی باهاتم

حالا که بجز غریبی چیزی توچنته ندارم
حالاکه فهمیدی من از عاشقی پا به فرارم

حالاکه قلب صبورم ازتپیدن بی نیازه
حالاکه سینه ی سنگین صدام دلهره سازه

حالا یادت افتاده سربزنی به خاطراتم
حالا یادت افتاده دل بدی وبگی باهاتم

حالا که هیچی بجز غرور داغونم ندارم
تو بگو یه دلخوشی ساده من اونم ندارم

حال که دل و دماغ زندگی برام نمونده
حالاکه فاتحه قلب منو عشق تو خونده

حالا تازه اومدی میگی برات دل نگرونم
نه دیگه نمی خوامت نمی خوام عاشقت بمونم

دیگه دیره من بریدم و برو ازم جدا شو
داره میشکنه غرورم داری می شنوی صداشو

برو با هرکی می خوادت دیگه قلبم نمی لرزه
دیگه عاشق شدن ما به جدائیش نمی ارزه

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:39  توسط از تو - از من  | 

سکته مغزی...

یه کویرم که از  ابتلا به   بارون   بیزاره

                                           آسمون شب من ستاره لازم نداره

حوضی ام که منت ماهیاشو نمی کشه

                                    شمعی ام که ناز پروانه هاشو نمی کشه

حاضرم سنگ توبه شیشه بختم بخوره

                                         حاضرم تبر به ریشه درختم بخوره

حاضرم ریشه مو یه صاعقه از جا بکنه

                                          حاضرم زلزله به خونه عمرم بزنه

حاضرم زمستون تقویم من نشه بهار

                                           حاضرم داروندارمو ببازم به قمار

حاضرم دست زمونه به صلیبم بکشه

                                        رنگ چشم قصه تا مرز فریبم بکشه

                    حاضرم   بمیرم و   پیرهن  قبرو     بپو شم

                    قلبمو به هیچ کسی به هیچ کسی نمی فروشم

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:38  توسط از تو - از من  | 

نداشتیم...

نشکستم که بخندی        ننوشتم که نخونی          نبریدم که نمونی         اما خوب  من نداشتیم

مزه ی دردوچشیدم     عمری از چشات کشیدم     نمیخوام بگم بریدم       اما خوب من نداشتیم

توکه تاری توکه پودی    توکه قلبمو ربودی          بگو باکسی نبودی             خوب من بگو دروغه

حالامن مرثیه خونم      زخمی اخم خزونم        نمیشه نه نمی تونم         حرف بزن بگو دروغه

بگوقلبت سرجاشه       عشق من توی رگاشه    تونمی زاری جداشه        تونمی زاری مگه نه

دردمن خیلی درشته        قصه ی خنجروپشته     دیربجنبی منوکشته        تونمیزاری مگه نه

میدونم بهم می خندی    تومنونمی پسندی         قبرقلب منو کندی          خوشم حتی با خیالت

زدی بهم یه دستی اما   راه عشقُ بستی اما      دلمو شکستی اما            برو نازنین حلالت

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:38  توسط از تو - از من  | 

تفنگ راستكي...

دوس دارم با يه تفنگ راستكي        بزنم توي شقيقه ي خودم

دوسه قرنه ازخودم بدم مياد     ديگه ازدست خودم خسته شدم

دوس دارم با يه تفنگ راستكي         روبه آينه تيراندازي كنم

پشت ميله هاي سربي قفس          نقش يه پرنده رو بازي كنم

فصل آشتي درخت و تبره               نوبت خودكشي كبوتره

نه محبتي نه عشقي نه دلي        مرده شوراين زندگي رو ببره

اگه جرات داري چشماتو نبند        ناز انگشتمو رو ماشه ببين

اگه مردي يه نفس دووم بيار   وقتي خونم مي پاشه روي زمين

پلكاتو واكن و چشماتو بشور اينجوري صحنه رو بهتر مي بيني

ازكبوتري كه ضربه مغزي شد  تو فقط روي زمين پر مي بيني

فصل آشتي درخت و تبره                نوبت خودكشي كبوتره

نه محبتي نه عشقي نه دلي        مرده شوراين زندگي رو ببره

+ نوشته شده در  یکشنبه 2 تیر1387ساعت 22:37  توسط از تو - از من  | 

اميد وفا

      من آن كبوتر بشكسته بال در دامم

      كه بهر صيد من اين چرخ دانه اي نفكند

       مرا به همت آن مرغ آسمان رشك است

      كه رخت خويش به هيچ آشيانه اي نفكند

      به سيل حادثه تا خود نسازدش ويران

      زمانه هيچ زمان طرح خانه اي نفكند

      من آن غريب درخت كوير سوخته ام

      كه سنگ رهگذر از من جوانه اي نفكند

      به غير كه وفا از پري رخان خواهم

      به شوره زار كس از مهر دانه اي نفكند

       فرشتهاي كه خبرداشت از شراره عشق

      چرا به من نگه عاشقانه اي نفكند ؟

+ نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت 1:53  توسط از تو - از من  | 

شمیم عشق

       اي ما هميشه با هم و بي هم

      پيوند پاك تا بزند درميان ما

      اينك كدام دست ؟

      آه اي بيگانه

       وقتي تو مهربان باشي

      دنياي مهرباني داريم

       اي با تو هر چه هست توانايي

       در دست توست معجزه عيسايي

      وقتي بهار بود و گل رنگ رنگ بود

       آن شب شميم عشق نخستين خويش را

       از دست مهربان تو بوييدم

       اكنون بهار نيست

      تا برگهاي سبز درختان نارون

       تن در نسيم نرم بهاري

      رها كنند

      تا ماهيان سرخ

       در آبهاي بركه آبي شنا كنند

+ نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت 1:16  توسط از تو - از من  | 

آيا چه كس تو را ، از مهربان شدن با من ، مايوس مي كند؟

اي مهربانتر از من ،  با من ، در دستهاي تو ، آيا كدام رزمز بشارت نهفته بود ؟

كز من دريغ كردي ، تنها ، تويي ، مثل پرنده هاي بهاري در آفتاب

 مثل زلال قطره بباران صبحدم

                                                    مثل نسيم سرد سحر

                                                                                             مثل سحر آب

آواز مهرباني تو با من ، در كوچه باغهاي محبت ، مثل شكوفه هاي سپيد سيب

ايثار سادگي است ،

افسوس آيا چه كس تو را ، از مهربان شدن با من ، مايوس مي كند؟

+ نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت 1:12  توسط از تو - از من  | 

وقتي تو نسيتي

      

       وقتي تو نسيتي

      خورشيد تابناك

       شايد دگر درخشش خود را

       و كهكشان پير گردش خود را

      از ياد مي برد

       و هر گياه

       از رويش نباتي خود

       بيگانه مي شود

      و آن پرنده اي

      كز شاخه انار پريده

      پرواز را

      هر چند پر گشوده فراموش مي كند

       آن برگ زرد بيد كه با باد

       تا سطح رود قصد سفر داشت

       قانون جذب و جاذبه را در بسط خاك

       مخدوش مي كند

      آنگاه

      نيروي بس شگرف مبهم نامرئي

      نور حيات را

       در هر چه هست و نيست

       خاموش مي كند

       وقتي تو با مني

       گويي وجود من

      سكر آفرين نگاه تو را نوش مي كند

      چشم تو آن شراب خلر شيرازست

       كه هر چه مرد را مدهوش مي كند

+ نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت 1:9  توسط از تو - از من  | 

غم عاشق

      تمام عمر من رفته به تاراج

      بدریای غمی در دست امواج

      منم پادشه غمها که صد غم

      ز دُر اشک من بر سر نهد تاج

      چنان وامانده در دنیای دردم

      که بر غمهای دل هم،خود دهم باج‌!!!

      به غم گویم برو حتی دمّی چند

      رهان پای مرا،از دام این بند

      روا کن بر دلم شور و نشاطی

      که بر لبها نهم یک لحظه لبخند

      من آخر عاشقم ؛ ‌ رحمی بدل کن

      دلی غرق محبت ، ‌آرزومند

      مخواه از درد وغم ، گیرم تباهی

      بگو آخر چرا !؟ با چه گناهی؟؟؟!!!

      نهادی تاج غم بر سر ز اشکم

      رساندی سینه را درغم به شاهی

      چنان در غصه ها بودی کنارم

      که آواره شدم در بی پناهی!!!

      ولی غم گویدم : جانم فدایت

      توبا آن اشکها ؛آن گریه هایت

      چنان زیبا فشانی اشک غم را

      که نا گیرد کسی در غصه جایت!!!

      چو از غمهای خود لب میگشائی

      مرا زیبا نمائی در روایت !!!

      بهر کس هم غم دوران نیآید

      چه کس آغوش خود بر غم گشاید؟!

      من اما در دل تو خانه دارم

      مرا دوری تو هرگز نشآید!!!

      من آخر عاشق قلب تو هستم

      مرا اشک تو عاشق تر نمآید!!!

      تو که خود عاشقی دانی که عاشق

      نمیخواهد شب هجران بیآید

      *****

      سیه بختی من اینجا چه پیداست

      که در دنیا فقط غم عاشق ماست!!!!

      نکرده ترک دل از شور عشقش

      وجودش درنگاه وچهره پیداست!

      غم آنسان کرده جادر سینه من

      که در خندانی لب هم، هویداست!!!

      عجب بر طنز این دنیای جانی

      که باغم، قاتل این قلب شیداست!!!

      دلم سوزد ولی بر غصه و غم

      چو مجنون غمزده در کُنج اینجاست!!!

      بیا ای غم به آغوشت بگیرم

      که قلبت همچو من غمگین و تنهاست

      عجب!!!... گویا حقیقت را تو گفتی!!!

      دل ما مهربان با رنج دنیاست!!!!!

+ نوشته شده در  شنبه 11 اسفند1386ساعت 1:5  توسط از تو - از من  | 

آدم عزيزانشو فراموش نميکنه بلکه به نديدنشون عادت ميکنه.....

تقديم به کسي که عادت به نديدنش مثل فراموش کردنش غيرممکنه

+ نوشته شده در  جمعه 10 اسفند1386ساعت 14:0  توسط از تو - از من  | 

خدا خيلي تنهــــــاست

                                                                                                                                             اگه بي هوا كسي وارد زندگيت شد، بدون كار خدا بوده. اگه بي مهابا دلها قبل از دستها به هم گره خورد، بدون كار خدا بوده. اگه گريه هات توي خنده غفلت ديگران شنيده نشد تا خرد بشي، بدون تنها محرمت خدا بوده. حالا هم اگه دلت شكسته و بغض تنهايي خفت كرده، شك نكن! تنها مرهمت خداست كه از سر تواضع يه بهونه واسه نوازشتگير آورده. آخه مي دوني، خدا خيلي تنهــــــاست

+ نوشته شده در  دوشنبه 6 اسفند1386ساعت 16:56  توسط از تو - از من  | 

نيست

گفتي که مرا دوست نداري گله اي نيست

                                                       بين من و عشق توولي فاصله اي نيست

 گفتم که کمي صبر کن و گوش به من کن

                                                       گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست

 پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف تو رفتي

                                                        و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي که کمي فکر خودم باشم و آنوقت

                                                        جز عشق تودر خاطر من مشغله اي نيست

 رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

                                                         بگذار بسوزد دل من مساله اي نيست

+ نوشته شده در  دوشنبه 6 اسفند1386ساعت 1:8  توسط از تو - از من  | 

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد

 وسعت تنهائيم را حس نکرد

در ميان خنده هاي تلخ من

 گريه پنهانيم را حس نکرد

در هجوم لحظه هاي بي کسي

درد بي کس ماندنم را حس نکرد

 آن که با آغاز من مانوس بود

 لحظه پايانيم را حس نکرد

+ نوشته شده در  دوشنبه 6 اسفند1386ساعت 1:3  توسط از تو - از من  | 

...

اينروزها ، انسان قيمت همه چيز را مي داند ، ولي ارزش هيچ چيز را نميداند...!

***

عشق مثل یه بیسکویت ترد میمونه که درست کردنش سخته ولی شکستنش آسونه

***

آدما بازي رو دوست دارن ، اين تويي كه انتخاب كني اسباب بازيشون باشي يا هم بازيشون

+ نوشته شده در  دوشنبه 6 اسفند1386ساعت 0:56  توسط از تو - از من  | 

گاهي دلم برای خودم تنگ مي شود

گاهي دلم برای خودم تنگ مي شود

بر قلب من كسي به فغان مي زند صدا

« آيا نبود مرد رهي در زمين... رها »

يك شهر غم زده كه مرا مي برد به دور

دائم صٍدام مي زند اين درد كه:

« بيا»

دائم سوال مي كند اين قلب تب زده:

« اي تن! به راه گمشده اي مي روي! كجا؟؟»

گيجي و منگ و گنگ و پر از درد و بيكسي

دائم سوال مي كند اين چشمها:

« چرا؟»

مغزت سوال مي كند و قلب بي جواب

قلبت سوال مي كند و مغز در كما...

بيهوش و گيج و عاشق و مست و غزل فروش...

گاهي به شهر غم زده ها گاه نا كجا...

گاهي سكوت، گاه خدا، مرگ، زندگي

گاهي هبوط گاه صدا، منگ، بي شما!!

بر نقطه هاي آبي اين شهر خيره ام

تا يك نفر صدا كند اين مرده را...

«بيا»

دائم شبيه روح غريبي به حروله

برگرد چاه گمشده اي مروه تا صفا

« يك دست جام باده و يك دست زلف يار»

بر لب فقط نداي اميدي... خدا... خدا...

من « اصطبرتُ...» نه، به خدا شك نكن بگو

از خلق مي شوم به خدا من جدا... جدا...

بعدش به اشك مي كنم اين چشم را وضو

تو مي شوي...تو سرور و سالار و من گدا...

شب شد...

تمام شهر من اين بار در سكوت...

بس كن بهار مرده ي اين شهر بي صدا

...

+ نوشته شده در  شنبه 27 بهمن1386ساعت 11:40  توسط از تو - از من  | 

Happy Valentine's Day

اینم یه سری عکس برای ولنتاین

برای موبایل:

http://www.2shared.com/file/2850951/9d65dc4f/valentine-MObile.html

حجم:      ۵۳۴ کیلوبایت         تعداد: ۴۰ عکس

برای کامپیوتر:

http://www.2shared.com/file/2850958/e4b964eb/valentine1.html

حجم:       ۱.۸۴ مگابایت         تعداد: ۱۸ عکس

http://www.2shared.com/file/2850962/2f41de36/valentine2.html

حجم:          ۱.۷۶ مگابایت      تعداد: ۱۴ عکس

http://www.2shared.com/file/2850967/5f2b2ab9/valentine3.html

حجم:         ۱.۹۱  مگابایت      تعداد: ۱۸ عکس

http://www.2shared.com/file/2850971/af53becd/valentine4.html

حجم:    ۸۳۴  کیلوبایت           تعداد: ۱۰ عکس

+ نوشته شده در  جمعه 26 بهمن1386ساعت 21:48  توسط از تو - از من  | 

فروغ فرخزاد

در اینجا تعدادی از تصاویر و فیلم خاکسپاری فروغ فرخزاد را برای شما قرار دادم.

فیلم خاکسپاری:

http://www.2shared.com/file/2850912/600048f1/khak_separi.html

حجم:     ۴.۹۴ مگابایت          مدت: ۰۹:۵۹

تصاویر:

http://www.2shared.com/file/2850914/8963edc4/Forogh.html

حجم:     ۱.۱۴ مگابایت         تعداد: ۵۱ عکس

+ نوشته شده در  جمعه 26 بهمن1386ساعت 21:34  توسط از تو - از من  | 

وصل (فروغ فرخزاد)

آن تیره مردمکها آه
آن صوفیان ساده خلوت نشین من
در جذبه سماع دو چشمانش
از هوش رفته بودند
دیدم که بر سراسر من موج می زند
چون هرم سرخگونه آتش
چون اانعکاس آب
چون ابری از تشنج بارانها
چون آسمانی از نفس فصلهای گرم
تا بی نهایت
تا آن سوی حیات
گسترده بود او
دیدم که در وزیدن دستانش
جسمیت وجودم
تحلیل می رود
دیدم که قلب او
با آن طنین ساحر سرگردان
پیچیده در تمامی قلب من
ساعت پرید
پرده به همراه باد رفت
او را فشرده بودم
در هاله حریق
می خواستم بگویم
اما شگفت را
 انبوه سایه گستر مژگانش
چون ریشه های پرده ابریشم
جاری شدند از بن تاریکی
در امتداد آن کشاله طولانی طلب
و آن تشنج ‚ آن تشنج مرگ آلود
تا انتهای گمشده من
دیدم که می رهم
دیدم که می رهم
دیدم که پوست تنم از انبساط عشق ترک می خورد
دیدم که حجم آتشینم
آهسته آب شد
و ریخت ریخت ریخت
در ماه ‚ ماه به گودی نشسته ‚ ماه منقلب تار
در یکدیگر گریسته بودیم
در یکدیگر تمام لحظه ی بی اعتبار وحدت را
دیوانه وار زیسته بودیم
+ نوشته شده در  جمعه 26 بهمن1386ساعت 21:20  توسط از تو - از من  | 

تولدی دیگر (فروغ فرخزاد)

همه هستی من ایه تاریکیست
که ترا در خود تکرار کنان
به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد
من در این ایه ترا آه کشیدم آه
من در این ایه ترا
به درخت و آب و آتش پیوند زدم
زندگی شاید
یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد
زندگی شاید
ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد
زندگی شاید طفلی است که از مدرسه بر میگردد
زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله رخوتنک دو همآغوشی
یا عبور گیج رهگذری باشد 
که کلاه از سر بر میدارد
و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید صبح بخیر
زندگی شاید آن لحظه مسدودیست
که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد
و در این حسی است
که من آن را با ادرک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت
در اتاقی که به اندازه یک تنهاییست
دل من
که به اندازه یک عشقست
 به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد
به زوال زیبای گلها در گلدان
 به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای
و به آواز قناری ها
 که به اندازه یک پنجره می خوانند
 آه ...
سهم من اینست
سهم من اینست
سهم من
آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من می گیرد
سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست
و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن
سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدایی جان دادن که به من می گوید
دستهایت را دوست میدارم
دستهایم را در باغچه می کارم
 سبز خواهم شد می دانم می دانم می دانم
و پرستو ها در گودی انگشتان جوهریم
تخم خواهند گذاشت
گوشواری به دو گوشم می آویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن هایم برگ گل کوکب می چسبانم
کوچه ای هست که در آنجا
پسرانی که به من عاشق بودند هنوز
با همان موهای درهم و گردن های باریک و پاهای لاغر
 به تبسم معصوم دخترکی می اندیشند که یک شب او را باد با خود برد
کوچه ای هست که قلب من آن را
از محله های کودکیم دزدیده ست
سفر حجمی در خط زمان
و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن
حجمی از تصویری آگاه
که ز مهمانی یک اینه بر میگردد
و بدینسانست
که کسی می میرد
و کسی می ماند
هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می ریزد مرواریدی صید نخواهد کرد
من
پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد آرام آرام
پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد
+ نوشته شده در  جمعه 26 بهمن1386ساعت 21:17  توسط از تو - از من  | 

مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني


      نمي خوام از آسمون چيزي برات بيارم
       عكستو رو قله ي هيماليا بذارم
       نمي خوام از پشت ابر ماهو واست بچينم
      فقط تو خواب
      و رؤيا تو باشي در كنارم
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام تو ‹ويام سوار ابرا بشم
       تو آرزوي كالم باز با تو تنها بشم
       من نمي خوام كه با شعر حرفمو گفته باشم
      توي خيالم واسه تو شب يلدا باشم
       مي خوام
      برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام فكر كني كه عاشقيم يه حرفه
       يه كم اگه نباشي آب مي شه ، مثل برفه
      دلم مي خواد بدوني دلم مث يه درياس
      به وسعت نگاهت ، عميق و خيس و ژرفه
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با
      برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام بگم كه چشات خود ستارس
       چشات اگه نباشه ستاره بي اشارس
      من نمي خوام رو كاغذ فقط نوشته باشم
       ديدن روي ماهت تولد دوبارس
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام بگم كه صد
      بار واسه تو مردم
       قد تموم دنيا عاشق و دلسپردم
      مي خوام خودت حس كني بدون طعم حرفت
      چه قدر تو قحطي نور ، لحظه ها رو شمردم
      مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
       من نمي خوام بهار شه ،‌من عاشق پاييزم
       پاييز مي شه عاشق تر
      واسه تو اشك مي ريزم
      من نمي خوام عاشقيم مثل بقيه باشه
       فقط بگم فدات شم ،‌فقط بگم عزيزم
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام با چشمام بهت بگم ديوونم
       من دوس دارم بگي كه ، نگو ، خودم مي دونم
       من نمي خوام
      آخر قصه مونو بدوني
      من نمي خوام زبوني بگم پيشت مي مونم
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      نمي خوام از اون بالا ماهو برات بدزدم
       يا كه نشونت بدم عاشقيمو با غصم
      من نمي خوام كه دنيا فقط تو رؤيا باشه
       از گلاي اركيده
      قصري برات بسازم
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام داشتنت ،‌واسه من آسون بشه
       نعمت با تو بودن ، اينجا فراوون بشه
       من نمي خوام با خودت ، بگي كه نه محاله
      مريم عاشق من ، شبيه مجنون بشه
       مي خوام برات
      بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات ، مرگو آسونتر كني
       من نمي خوام بگم كه بباري بارون مياد
       به خاطر تو چشم گلاي رز خون مياد
       من نمي خوام فكر كني حرفاي عاشقونم
      همين جور آسون مي ره ، همين جور آسون مياد
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام كه كوه و بشكافمش با تيشه
      پر سياوشونو ببرمش با ريشه
       من نمي خوام تو نامه يه قولي داده باشم
       كه مي مونم كنارت حتي پس از هميشه
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      نمي خوام
      اين نوشته ، كارا رو بدتر كنه
       پلكاتو سنگين كنه ، اون چشاتو تر كنه
       من نمي خوام با حرفام يه وقت دلت بلرزه
       آتيش تصميممو رنگ خاكستر كنه
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام بگي نه ، مي خوام برات بميرم
       براي اولين بار اجازه نگيرم
      من نمي خوام فكر كني ، رها مي شم با مردن
      مرگ منم مي گه كه صيد توام اسيرم
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      ديگه دارم مي ميرم ببين چشامو بستم
       به عشق مردن برات ، تو انتظار نشستم
      من نمي
      خوام كه قلبي براي من بشكنه
      من نمي خوام بشكني ، من واسه تو شكستم
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من واسه ي تو مردم ، اين حرف آخرينه
       دوس ندارم به جز تو ، كسي اينو ببينه
       تو توي آسمون باش ، اين جاها جاي تو نيست
       تو قلب آسموني ، اينجا زير زمينه
       مي خوام برات بميرم شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
      من نمي خوام گل برام بياريي پرپر كني
      اين شعر آخريمو يه وقت از بر كني
      بقيه روزاي طلايي عمر تو
      يه وقت خدا نكرده با سرزنش سر كني
       مي خوام برات بميرم
      شايد كه باور كني
       شايد با برق چشمات مرگو آسونتر كني
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 بهمن1386ساعت 23:58  توسط از تو - از من  | 

حسرت داشتن تو

    

       مثل اون وقتا هنوز دلم برات لك مي زنه
       حسرت داشتن تو ،‌پير شده ، عينك مي زنه
       صورتم سرخ شده بود ،‌اما حالا كبود شده
       جدايي يه
      عمر داره توي اون چك مي زنه
       اوني كه من نمي خواستمش ولي منو مي خواست
       منو مي بينه يه وقت ، دوباره چشمك مي زنه
       يادته مشروط دوست داشتن تو شدم يه عمر ؟
       هنوزم كامپيوتر داره برام تك مي زنه
      حالا كه گذشت و رفتي و منم تموم شدم
       مث تو كي آدمو جاي عروسك مي زنه
      ؟
       ديشب از خواب پريدم خوب شد ، آخه ديدم يكي
      داره به ماشين تو ، هي گل ميخك مي زنه
       تو كه تنها نبودي ،‌يكي پيشت نشسته بود
       بگذريم اين دل من هميشه با شك مي زنه
       اوني كه بهم مي گفت دوست دارم دوسم نداشت
       ديده بودم واسه ي دختره سوتك مي زنه
      باورت مي شه
      هنوز عاشقتم اون روز خوب
       دل هنوز واست « تولدت مبارك » مي زنه
       تو زياد دوسم نداشتي ، خوب مقصر نبودي
       كي مياد امضا زير قول يه كودك مي زنه ؟
       نه كه بچه ها بدن ،‌ پاك و زلاله قلبشون
       ولي نبض عقلشون يه قدري كوچك مي زنه
       فكر نكن فقط تويي رسمه يه وقتا حوصله
       ميره آسمون ، خودش رو جاي لك لك مي زنه
       دختر همسايه مون ، نمي دونه دوس نداري
       داره دور قاب عكست گل و پولك مي زنه
      نه كه فكر كني به تو نظر داره ، مي كشمش
       مثلا داره رو زخمام گل پيچك مي زنه
       كارش اين نيس ، طفلكي شب تا سپيده مي شينه
       گل و بوته و
      شكوفه روي قلك مي زنه
       راستي من چرا تو نامم اينا رو به تو مي گم
       نمي گم گوشاي رؤيام ديگه سمعك مي زنه
       جز واسه نوار تو كه توش صداي نازته
       به نفس هام طعم عطر سيب قندك مي زنه
       نامه مو جواب نده ،‌دوسم نداشته باش ولي
       نذا اصلا نزنه قلبي كه اندك مي زنه
       پيش هيچ كسي نرو ، حلقه دس كسي نكن
       چون گناهه ، من هنوز دلم برات لك مي زنه

+ نوشته شده در  یکشنبه 21 بهمن1386ساعت 23:54  توسط از تو - از من  | 

تو را ميشناسم

     
      تو از جنس احساس يك بوته نسرين
      تو با چكه هاي شفق آشنايي
      تو سر فصل لبخند هر برگ ياسي
      ير پژواك سرخ صدايي
      تو رنگين كماني ز چشمان
      موجي
      تو رمز رسيدن به اوج خدايي
      تو در شهر روياييم كلبه دل
      تو يك قصه از .اژه ابتدايي
      تو از آه يك ابر مرطوب و تنها
      تو باراني از سرزمين وفايي
      ترا مثل چشمان خود مي شناسم
      اگر چه ز مژگان چشمم جدايي
       تو يك جرعه از ژاله چشم يك گل
      تو تعبيري از وسعت انتهايي
      تو گيسوي زرين يك بيد مجنون
      تو با راز قلب صدف آشنايي
      تو امضايي از بال سرخ پرستو
      تو يك ترجمه از كتاب صفايي
      تو با قايقي از بلور گل بخ
      رسيدي به شهري پر از روشنايي
      تو با درد سرخ شكستن همآوا
      تو صندوقچه امني از رازهايي
      تو از مهرباني كتابي نوشتي
      كه آغاز آن
      بودن شعر رهايي
      تو در شهر آيينه ها مي نشيني
      تو بر زخم سرخ شقايق دوايي
      تو تكثير يك آيه از قامت سبزه هايي
      تو موسيقي كوچ يك قوي تنها
      تو شعري به رنگ سحر مي سرايي
      تو تكراري از آرزوهاي موجي
      تو شهدي به شيريني يك دعايي
      تو در جهان يك شمع سوزان نهاني
      تو چون پنجره
      شاهدي بي صدايي
      تو آموزگار دبستان عشقي
      تو دفترچه خاطرات صبايي
      تو در سوز سرخ مناجات بلبل
      تو در كوچه آبي قصه هايي
      تو در سرزمين افق ناپديدي
      تو بر زخم آلاله دل شفايي
      ترا در اين دل غزل هم ندديم
      بگو در كدامين دل و در كجايي
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 بهمن1386ساعت 23:52  توسط از تو - از من  | 

براي چشمانت

      
      هوا ترست به رنگ هواي چشمانت
      دوباره فال گرفتم براي چشمانت
      اگر چه كوچك و تنگ است حجم اين دنيا
      قبول كن كه بريزم به پاي چشمانت
      بگو
      چه وقت دلم را ز ياد خواهي بر د
      اگر چه خوانده ام از جاي جاي چشمانت
       دلم مسافر تنهاي شهر شب بو هاست
      كه مانده در عطش كوچه هاي چشمانت
      تمام آينه ها نذر ياس لبخندت
      جنون آبي در يا فداي چشمانت
      چه مي شود تو صدايم كني به لهجه موج
      به لحن نقره اي و بي صداي چشمانت
      تو هيچ وقت پس از صبر من نمي آيي
      در انتظار چه خاليست جاي چشمانت
      به انتهاي جنونم رسيده ام اكنون
      به انتهاي خود و ابتداي چشمانت
      من و غروب و سكوت و شكستن و پاييز
      تو و نيامدن و عشوه هاي چشمانت
      خدا كند كه بداني چه قدر محتاج ست
      نگاه خسته من به دعاي چشمانت
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 بهمن1386ساعت 23:50  توسط از تو - از من  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه 15 مرداد1386ساعت 1:15  توسط از تو - از من  |